「ヘーゲルは聖書のエスペラント訳である」 / "Hegel estas esperantigita la Biblio."

崔 仁勲 著、吉川 凪 訳『広場』(2019年、クオン)を読んだ。この小説(광장)自体は1960年に発表されたものだが、何度も書き直されているという。(崔仁勲・최인훈 1936-2018)
その中で、つぎのようなくだりがある。

ヘーゲルの思想は、聖書から歴史的な衣装を脱がせ、地方色を消して純粋な図式だけを抽出したものだ。ヘーゲル哲学は、いわば聖書のエスペラント語訳だ。…

自分もヘーゲルを少しは読んだので、その「感覚」はわからないではない。


朝鮮半島においても、朝鮮プロレタリア芸術同盟(1925-1935)が自らをKAPF(Korea Artista Proleta Federacio)とエスペラントで称したことから、エスペラントはそれなりの地位を占めていたのであろうが、朝鮮戦争を経て知識人の間の共通認識(感覚)というのは、「エスペラントは民族性をすべて剥奪した無味乾燥な、意味と論理だけの共通語」というものであったのではないかと想像される。


Revuo Orienta に「通報」しようと思ったが、そういう情報は「El la Japana Gazetaro」というコーナーに集中していて、文学作品はどうも対象ではなさそうなので、こちらに書くことにした。


小説そのものについては、各位で読まれたい。


Mi finlegis romanon korean "PLACO" de CHOE Inhun publikigitan en 1960. Poste CHOE plurfoje reviziis la romanon.
En la romano jene skribiĝas:

... la pensaro de Hegel estas ekstraktado de la Biblio, kiu ekskludante historiecon, formetante lokecon el Biblio, igis al pura skemo. Por tiel diri, Hegela filozofio estas la esperantigita Biblio.

Ankaŭ mi studis Hegel'on, do mi povas kunsenti la senton iomete.


En la insulo Korea iam tiea proleta arta movado nomis sian organizon en esperanto kiel "Korea Artista Proleta Federacio" (KAPF: 1925-1935). Do supozeble la lingvo Esperanto havis sian pozicion certan en la korea kultura/arta movado. Kaj tamen post la Korea-Milito (1950-1953, sed nun estas nur paŭza, la milito ankoraŭ ne finiĝis) la komuna ideo pri Esperanto inter intelektuloj supozeble estis tia, ke ĝi estas seka komuna lingvo, radikale deprenita naciecon, nur signifo kaj logiko estas restigitaj.
Mi aldonas, ke la filozofio de Hegel ne estas tia seka.


La impreso pri la romano, mi ne skribas ĉi tie. Legu la koreajn romanojn, el kiu naskiĝis la Nobel-Premiito Han Kang.