| La unuan fojon nun la gajeco de la infano faris preman impreson sur la menso de Marta. | |
| Hieraŭ, kiam Janjo ankoraŭ memoris pli bone la malaperintan bildon de la patro, | |
| kiam, malĝoja pro la perdo de la muroj, inter kiuj ŝi vivis ĝis nun, | |
| kaj de ĉiuj belaj objektoj, kiujn ŝi kutimis vidi, | [(perdo) de cxiuj belaj objektoj] |
| ŝi plorante rifuzadis manĝon, | |
| levadis siajn grandajn nigrajn okulojn al la vizaĝo de la patrino kun esprimo de dolora petegado kaj senkonscia teruro, | |
| Marta fordonus ĉion, kio ankoraŭ restis al ŝi, por aperigi rideton sur ŝia malgranda buŝeto, ruĝeton de sano sur la palaj vangetoj. | |
| Hodiaŭ la arĝentosona ridado de la infano kaŭzis al ŝi nedifinitan, sed pezan maltrankvilecon. | |
| Kio do ŝanĝiĝis en ŝia situacio? | |
| Ŝi estis soleca kiel hieraŭ, malriĉa kiel hieraŭ, sed inter la hieraŭ kaj hodiaŭ staris tiu prova mateno, en kiu, elirinte unuafoje en nekonatan mondon, | |
| ŝi pli precize ol iam antaŭe faris kalkulon pri si mem. | precize: 精密に・厳格に |
| Hieraŭ ŝi estis certa, ke, antaŭ ol pasos dudek-kvar horoj, | |
| ŝi jam posedos en sia mano la povon labori kaj prikalkuli la esperatan laborenspezon, kiu devos doni certajn difinitajn konturojn al ŝia estonteco. | konturo: 輪郭・外郭 |
| La dudek-kvar horoj pasis, sed la estonteco restis nedifinita. | |
| Oni ordonis al ŝi atendi, ne difinante eĉ la tempon de atendado, atendi ion, kio en ĉiu okazo devos esti tre malgranda. |
